Słowiński Park Narodowy – ochrona przyrody
Głównym celem ochrony przyrody w Słowińskim Parku Narodowym jest zabezpieczenie różnorodności tworów przyrody ożywionej i nieożywionej, a więc zachowanie stałej liczby gatunków flory i fauny, ich biocenoz, form geomorfologicznych, struktur i układów przestrzennych. Ochrona elementów środowiska przyrodniczego polega nie tylko na zachowaniu ich dla potomności, ale także na restytuowaniu i pomnażaniu ich zasobności, czyli na ochronie czynnej.
Zachowanie naturalnego oblicza Parku jest bardzo trudne, bowiem prawie cały jego obszar jest niezwykle podatny na działanie czynników niszczących (degradujących). Decyduje o tym przede wszystkim budowa geomorfologiczna i stosunki wodne. Gleby Parku, w większości wykształcone na wydmach i torfach, cechuje mała miąższość (gleby płytkie) i niestabilność. Ściśle uzależniona od gleby szata roślinna ulega przekształceniom, jest podatna na deformacje, a nade wszystko na mechaniczne niszczenie. Dotyczy to zwłaszcza roślinności wydm i suchych borów nadmorskich, które są niszczone przez wydeptywanie.
W celu ograniczenia wpływu czynników niszczących najcenniejsze fragmenty przyrody Parku objęto ochroną rezerwatową. Na terenie SPN oraz w bezpośredniej strefie ochronnej utworzono 15 rezerwatów przyrody: 12 ścisłych i 3 częściowe.
W granicach Parku utworzono następujące rezerwaty ścisłe: „Mierzeja”, „Olszyna”, „Bory Torfowe”, „Kłukowe Buki”, „Moroszka”, „Bielice Gackie”, „Zarnowskie Lęgi”, „Gackie Lęgi”, „Klukowe Lęgi”, „Gardnieńskie Lęgi”, „Wyspa Kamienna”, „Jez. Dołgie Małe”. Rezerwaty częściowe znajdują się poza granicami Parku, w bezpośrednio przylegającej strefie ochronnej. Rezerwat „Rokowół” znajduje się na terenie leśnictwa Smołdzino administrowanego przez dyrekcję Parku. Rezerwat „Kluki” obejmuje kompleks leśny, na którego obszarze znajdują się rezerwaty ścisłe — „Moroszka” i „Klukowe Buki”.
Wakacje nad morzem